STA OP… VOOR EEN BETERE WERELD

Op de zesde en laatste zondag in de 40dagentijd aandacht voor Irpañani in Bolivia.

Mensen uit de Presbyteriaanse kerk in El Alto, een satellietstad boven La Paz, hebben zich verenigd in de organisatie Irpañani om in twee uitgestrekte, arme wijken kinderen te stimuleren weer naar school te gaan en ouders daarbij te begeleiden. Irpañani betekent in het Aymara: ‘laten we hen leiden’. De grootste bevolkingsgroep in El Alto bestaat uit Aymara, één van de inheemse bevolkingsgroepen in Bolivia.

Werk of niet
In El Alto wonen een miljoen mensen, met name migranten uit plattelandsgebieden. Er is veel werkloosheid. Ouders moeten allebei werken, waardoor ze nauwelijks aandacht hebben voor de schoolopleiding van hun kinderen. De kinderen gaan ’s morgens naar school en ’s middags moeten zij zich maar zien te vermaken. En het komt ook veel voor dat een moeder er alleen voor staat, omdat de vader ‘in het buitenland werkt’. Soms is dat een eufemisme voor vaders die verdwenen zijn naar een andere plaats.
Kinderen gaan de straat op, gaan drugs gebruiken of raken betrokken bij criminaliteit. Ook zoeken ze naar informeel werk om zich zelf te voeden en bij te dragen aan het gezinsinkomen. Naar school gaan is een van de eerste dingen die dan afvallen.

Alternatieven
Irpañani vangt elke middag zeventig kinderen op. Alle kinderen zijn er welkom, ongeacht hun achtergrond. Irpañani biedt bijscholing, huiswerkhulp en spel. Onderwijs in Bolivia voor kinderen van arme ouders is vaak erg eenvoudig. De onderwijzers hebben weinig opleiding, door de grote klassen krijgen kinderen die niet goed kunnen meekomen te weinig aandacht, waardoor een vicieuze cirkel ontstaat van frustratie en mislukking.
Naast de bijscholing krijgen de kinderen een aanvullende maaltijd. Die voedzame maaltijd is erg belangrijk voor de kinderen.

“We gaan door!”
Dominee Victor Huacani, oprichter van Irpañani: “Iedere middag komen ze; Sergio, Pamela, Fernando… We helpen hen bij hun huiswerk, we luisteren naar hen, we geven hen wat te eten en drinken. We zijn er nog lang niet. Er zijn nog zoveel kinderen die we niet kunnen helpen. Maar we gaan door. We kunnen niet anders. Gelukkig ervaren we God iedere dag weer. Hij is om ons heen, in de glimlach van deze kinderen.”